Weer veel gedaan en gezien

We wonen er nu 5 maanden en we zijn hier tevreden en gelukkig. De afstand is wel een dingetje soms, zeker als er problemen spelen of als je je mensen gewoon mist.

Er zijn gelukkig veel mensen op bezoek geweest en iedereen is blij verrast of onder de indruk van wat we hier hebben. Dacht iedereen dat we een IkVertrek pandje hadden? Nee natuurlijk niet, maar ergens speelt het wel in je achterhoofd denk ik. En natuurlijk hebben we ook veel gedaan en is er nog meer te doen. Daarom een snelle doorloop van de afgelopen maanden. De oplettende lezer zal iets opvallen…. maar daarover meer in de afsluiter.

Sorry trouwens voor de vele foto’s dus het duurt even om te laden, maar het resultaat is er wel naar, beloofd!

ChatGPT is mijn beste vriend

Het wonen in het buitenland neemt met zich mee dat alles nieuw voor je is, los van de taalproblematiek. Zo leven er beesten op je land die je nog niet kende, zoals de Hoornaar, een Kolibrievlinder et cetera. Daarnaast moet je dingen doen die je nog nooit gedaan hebt, dus heb je daar de AI voor. En die heeft me al heel veel geholpen de afgelopen maanden, zoals het aansluiten van de pomp voor het zwembad.

Ik had nog nooit van een Desjoyaux zwembad gehoord, laat staan hoe ik het moest aansluiten. Maar samen met ChatGPT heb ik het filter aan de gang gekregen, want alles was nog netjes aanwezig en werkte naar behoren. Nog een punt waarom we geen IkVertrek pandje hebben. Uiteindelijk hebben we het water zelfs goed gekregen, als moet ik wel bekennen dat de oud-eigenaresse nog even geholpen heeft met tips en ervaringen. Daar moest ChatGPT ook zijn meerdere in erkennen: er gaat niks boven ervaring!

Zelfs Dante is tevreden met het resultaat tot dan toe, deze grote waterbak.

Na een maand was het water goed volgens de test en kon er gezwommen worden! In eerste instantie deden we het schoonmaken nog zelf, want niks is zo rustgevend als het schoonmaken van een zwembad gek genoeg. Zelfs Lia vond het leuk om te doen:

Kersen

In mei en juni begonnen we de eerste vruchten te krijgen, heerlijke kersen. Kilo’s hebben we kunnen oogsten en ingevroren. Lieke heeft haar eerste Jams gemaakt. Heerlijk! Uiteraard hebben we zelf wel gesnoept tijdens het plukken. Ellen heeft goed geholpen met het plukken van de vele kilo’s.

Nieuwe auto

Als je in Italië woont moet je ook een Italiaanse auto rijden, want we hebben geen Nederlands woonadres meer. We hebben bij meerdere modellen gekeken en uiteindelijk is de keuze op deze gevallen. Een hybride want je moet ook op de centjes letten en een SUV die wat hoger op de wielen staat zodat we de berg op kunnen als het gesneeuwd heeft. De Audi lag zo laag op de weg dat we bijna een sneeuwschuiver waren. En we hebben weer een Airco, ook handig in Italië!

25 jaar getrouwd

We waren in juni ook nog eens 25 jaar getrouwd, een mijlpaal. We hebben deze gevierd met Dion, Willem, Ellen, Cor en Bertine. Cor & Bertine, die speciaal hiervoor naar Italië zijn gekomen, hadden een mooi en heel grappig liedje voor ons gemaakt. En gewoon zingen op een vol terras!

Maar speciaal was toch de komst van Dion, helemaal alleen met het vliegtuig op en neer. Zo blij en trots als we waren, een speciale ShoutOut voor hem.

Dan nog een paar mooie foto’s van de leuke en drukke dagen rondom onze trouwdag!

Omgeving bekijken

Nu vraag je je af, doen we dan niks anders dan luieren, klussen, uit eten, zwemmen hier in Italië? Eigenlijk niet, maar soms kijken we ook naar de mooie dingen in onze buurt. Zo ook de afgelopen maanden.

Archaeological Park of Urbs Salvia, de Romeinse afgravingen bijvoorbeeld. Ongeveer 20 minuten rijden en dan sta je tussen de ruines van de Romeinen. Een prachtige tempel, een oude muur en amfitheater. En volgens de studente die ons hielp en rondleidde hebben ze nog niet eens alles ontdekt. Want Urbs Salvia was een grote stad destijds.

San Ginesio, de stad waar we bij horen. Een hele oude stad met veel historie en helaas, zwaar getroffen door de aardbeving van 2016. Je merkt dat de stad nu rustiger is, maar vol in het herstel naar oude glorie van oor die fatale dag.

Medebewoners

Zoals al gezegd, de klussen gaan gewoon door. En dan pak je die op, met hulp van de kennis en ervaring van vrienden en chatGPT. Ik noemde de Hoornaar al eerder. Het viel op dat we ’s avonds activiteit hadden op een plek buiten het huis. Ik heb het een aantal avonden in de gaten gehouden en we zagen meerdere in een gat in de muur gaan en verlaten. Als je de planten dichtbij water gaf waren ze niet agressief of zo maar ze kwamen wel even bij je kijken. Niet te missen, de Europese Hoornaar was komen inwonen. Geen grote familie maar wel genoeg om op te lossen. Dus in veilige kleiding en rond 22u in de avond als het leven van de familie minimaal is, wapenen met een speciale spuitbus tegen wespen en hoornaars. Eén keer inspuiten op 4 meter afstand voor 5-10 seconden of tot je ze hoort en dan hard wegrennen. Hahaha, ik ben geen held!

De volgende dag en dagen in de gaten gehouden. Alle activiteit was afgelopen, geen hoornaar meer gezien of gehoord. Op naar de volgende klus of prioriteit!

Dat was de volgende inwoner, de houtworm. Hij hoort op zichzelf gelukkig in een oud huis met houten balken. Je vindt op een dag een bruin hoopje zaagsel op een kast of de vloer. Het beestje is net als de Hoornaar, niet echt geheimzinnig in zijn aanwezigheid. Hij woont alleen recht boven het hoopje, die gooit hij namelijk uit zijn gangetje.

Dan ga je dus via Amazon.it of de lokale winkel op zoek naar bestrijdingsmiddelen, wat nog best een uitdaging kan zijn in onze lokale winkel. Als deze winkel het niet heeft bestaat het niet. Een legende inde regio.

De bestrijding van de houtworm is gelukkig wat minder heroïsch qua uitrusting. Je moet namelijk het gaatje inspuiten met chemicaliën en de balk eromheen gelijk meenemen. Dan eet hij het besproeide en ingesmeerde hout op en is hij dood. Belangrijk is goed luchten en elke houtworm gelijk aanpakken. Dus wel opletten. Gelukkig had Lieke alles goed onder controle!

Naast de houtworm en hoornaar zijn we schorpioenen tegengekomen (alleen de 1e ging dood, zie eerdere posts), maar ook een vleermuis in de zwembadpomp (gered) en spinnen, muggen en ander leven op het platteland.

Het leven is hier nooit saai!

Afsluitend

Inmiddels mag ik aankondigen dat we de naam van onze droom rond hebben, Le Rondini Marche. We hebben deze overgenomen van de oud eigenaresse omdat we de zwaluwen (Rondini is Italiaanse voor zwaluwen) zagen op onze eerste ochtend in het huis toen we naar buitenkwamen. Daarnaast zit er nesten bij ons huis en is het een eerbetoon naar de oud eigenaren.

Link de website : www.lerondinimarche.it

Link naar de Socials: www.facebook.com/lerondinimarche

Beide links zijn nog in onderhoud want we zijn nog niet open voor reserveringen! Maar volg ons ook via die sites en Socials voor informatie speciaal over de appartementen.

Ik ben nog heel veel vergeten te vertellen en te laten zien. Daarom trek ik je databundel nog even leeg met wat mooie plaatjes.

Waar ik op terug zou komen en misschien de oplettende lezer/kijker al is opgevallen: emigreren en verhuizen is een goede manier om kilo’s kwijt te raken: allebei 10 kilo!